Quest 343 – jgdekkinga.nl

Etappe 30 t/m 36 en het slot volgt nog binnenkort.

Klik op de volgende link Picasaweb

27e Etappe (wo 10-8) Uitgeslapen! Tot 0830 wel te verstaan en aan verslag gewerkt, trage start dus. Vandaag max 170 en morgen iets van 120 dus kan vandaag ook minder en dan dus morgen iets meer. Vergeleken met de afgelopen 3 dagen is dat een peuleschil. Vandaag uiteindelijk 157km gefietst van Slagnas tot de Vojmansrivier voor Vilhelmina bij redelijk tot goed weer met een spatje.
Na het bijwerken van het verslag krijg je dan ineens de reutel in de kont en moet er weer gefietst worden. Sleutel ingeleverd en gaan, metten Slagnas uit (iets van 20 huizen maar) gezien dat de wintervoorbereidingen alweer beginnen. Een volautomatisch proces waarbij de stokken naast de weg worden geplant. En zo gingen de eerste 30km heel makkelijk over voornamelijk nieuw asfalt naar Sorsele. Het was al 1230 uur en had honger. Dus maar Lunchen dan. Zonnetje erbij dus wel aantrekkelijk. Met de zon is alles zo wie zo veel aantrekkelijker. Daarna zuidwaarts wederom de 45 en passeerde regelmatig het spoor. De trein, de toeristische Inlandsbanan, waar ik al dagen van droom – beter liften met de trein dan al die regen en kou – nee toch fietsen – daar doe ik het toch voor? Maar ik wil ‘m weleens zien! Bij kilometer 55 was het idee er en het duurde nog tot kilometer 82 ofzo voor er een plek opdook waar ik ‘m echt goed kon zien. Net op tijd – ik stond er net 1 minuut en de trein kwam al langs gezoeft – een moment of fame van 5 seconden? Nou maar weer door dan. Heuvel op rivierdal in en weer heuvelop en zo volgde nog vele kilometers. En bij ongeveer 100 hadden we dan Storuman, weer een echt stadje. Ook een centrum voor de houtindustrie, vele vrachtwagens stoven mij voorbij sinds die plaats. Ik deed er inkopen en plots tikt Mathias op mijn schouder. Mathias de Sami van de Sennalandet die mij zo gastvrij had geholpen met een warme slaapplaats. Hij was on tour geweest naar Zuid-Noorwegen en ging via de 45 terug richting Alta en zag mijn fiets, wilde nog even gedag zeggen. Mooi is dat. Ik deed trouwens wel wat aparte boodschappen: kocht een pan, vond eieren, jawel; ik ging pannekoeken eten! Dat was het plan.
Daarna door tot? Zoeken naar een wilde plek maar het was alleen maar een soort moerasachtige fjell en waar een plekkie was daar was ook bewoning. Na 40km gaf ik het op; een camping – 25 km voor Vilhelmina – aan de Vojman rivier – de Vojman Camping. Het zag eruit als een groot veld met stenen en met caravans erop en geen tent of iets te bekennen. De receptie leek gesloten maar was toch open. De vrouw zag er niet uit erg onverzorgd en de man lag ergens achter de balie te liggen op een matras en keek tv (die aan het plafond hing). Nou een vreemd zooitje. Ik zag een prijs van 120sek voor een tent maar moest 160 betalen want die prijzen klopten volgens de vrouw niet. Vreemd. Ik vroeg naar de voorzieningen; antwoord – je kan toch lezen, je vind het wel. Toen had ik weg moeten gaan. Maar ik had 149 km gefietst en vond het om 1900 ook wel best. Vroeg om de betaling met Visa, maar dan kon niet. Ging ze mij uitleggen waarom allemaal wel niet, maar ik had en heb geen Zweedse kronen op zak want doe alles na Noorwegen met de Visa. Had nog wel 20 Euro en dat kon dan zuchtend ook wel. Met tegenzin betaald en ik voelde mij zeker geen gast. Ik reed de camping of beter het terrein op; alleen maar steen geen grasveld. Geen tentmogelijkheid of er stond een camper op. Ik reed een rondje en reed een beetje boos ook de camping af. Draaide de 45 weer op en zei tegen mijzelf; zo hoeft het ook niet. Ik reed plots met nieuwe energie snel weg van deze waardeloze camping. 8km later zoef ik een brug af (weer het spoor gekruist) en zie ik mijn ooghoek het bekende visplaats en schuilhut bordje – allmansplatsen – heel populair bij de locals – lastig te vinden. Maar nu kwam ik er een tegen als geroepen. Op km 157 of zoiets gestopt bij stookhut aan de Vojmanrivier en 2 mannen zaten er bier te drinken, en worstjes te eten. Opwarmen op kampvuur en ze hadden ook teveel; die avond dus worst met pannekoeken op kampvuur gegeten. Erg gezellig. De een kwam uit Vilhelmina en de ander uit Umea en was Politieman. Hun namen ben ik alweer vergeten want die waren ook echt local – Iets met een B en iets met een M – de laatste was politieman iets van bureauchef. Hadden beide vrouw en kinderen thuis gelaten en gingen een drie daagjes daar vissen en bier drinken. Zo zie ik dat vaak de Zweden doen. Even de natuur in. Over drie weken begint de berenjacht weer en wordt er ook op Moose geschoten. Van eind augustus tot eind november. Tenminste als ik dat goed begrepen heb.

28e Etappe (do 11-08) Vojmansrivier tot Jarvsand 133km bij goed weer, voor het eerst sinds Senja weer in korte broek gefietst, omdat dat kon. Wel was de temp niet veel hoger dan 13 graden maar in de zon was het lekker. Op en neer tot Vilhelmina, weer veel van zoiets en de Angermansrivier overgestoken tot Dorotea maar nu wel rond de 300 meter. Gestart bij 425m dus zeker meer omlaag. Daarna volgde Hoting vrij snel en ik deed inkopen. Was tegen 9 uur vertrokken en ik ging als een speer al voelde dat niet zo. Het landschap was veel meer open met nu ook meer nederzettingen en boeren en ook veel meer verkeer. Zoveel dat er bijna ongelukken ontstonden; auto’s gaan ruim om je heen maar vergeten de naderende tegenligger… Maar ondanks de spannende situaties leek het fietsen niet lekker te gaan. Bij Lovberga rechtsaf naar de camping Jarvsand; 8km van de 45 en ruw grind! Jakkes. Bleek achteraf zeker de moeite waard. Moeizaam kwam ik tegen 1530 op de camping en moest op deze siberische huskyfarm eerst kijken bij het voeren. Daarna tent opgezet en wat gekletst met deze Nederlanders, gedouched, en boven in een enorme gemeenschapsruimte of restaurant gegeten bij de tv en bbcworld news gegeten. Daarna wat omgeklooid en Oja met Nederlanders Vincent en Margriet in hun KIP koffie gedronken. Ben je alleen – sla de gezelligheid niet af. Anyway tegen 2200 op bed. Zou ik gewoon niet een dagje blijven? Morgen fietsschoon en onderhoud, ketting, banden, wassen van kleren, en wat al niet meer. Dit is zo;n mooie plek met alles erop en eraan voor niet teveel.

29e Etappe / Fietsloze dag – Camping Jarvsand. vrijdag 12 augustus – bij een stralende dag – 13 gr!
Traag opgestaan, was gedaan , fiets schoon, banden gedaan en compressor geleend, in de zon om gehangen een beetje niksen en lezen. Hier en daar kletsen.
Ene band meer versleten als de andere en rechtsvoor was weer zacht. Nou dan alles maar vervangen en de Moree achtergelaten.
De was was ook heel nodig want had in Bleik alles gewassen daarna niet meer, behalve gespoeld onder de douche, drogen en dan de andere dag weer aan. Ja je kan best 10 dagen in dezelfde broek fietsen en 3 tot 5 dagen in hetzelfde shirt – als het koud is en je weinig zweet en je schoon regent. Okay normaal zou je er niet aan willen denken; maar in de praktijk gebruik ik maar twee shirts en twee fietsbroeken en weleens een trui of jasje en natuurlijk om en om een paar sokken. Ondergoed draag ik al weken niet meer – niet handig onder een fietsbroek. Conclusie; meer dan de helft van de kleding sleep je mee voor het geval dat…maar gebruik je maar weinig.
Bella de campinghond die mijn brood bijna uit de tent wegjatte. Huskies kijken en voeren. En voor je het weet is het 6 uur. Uit eten geweest op de camping: patat met kroket en had ik nog honger; dus nog maar een bord. Met een biertje erbij…even chillen en verslag bijwerken. Voor je het weet is de fietsloze dag om.
Heb ook berekend dat de komende 4 etappes ook in 3 kunnen: namelijk ongeveer 610km dus dan spaar je zo vanzelf de fietsloze dag op nietwaar. En sla wel een beetje op tijd nu want heb vrijdag 19e met Jo in Helsingor afgesproken. Maar als het zo uitkomt wordt het een daggie later hoor!

za 6 augustus – di 9 augustus – week 4 – bijna 1000km in 4 dagen.
Vorige week miste er een paar dagen nu weer bijgewerkt; deze week is tot nu toe wel bijgewerkt.

23e Etappe (za) Olderfjord – Lakselv – Karasjok 140km. Noordoostenwindje – zonnetjeen wolken maar wel frisjes 10 graden. Karasjok mooie camping met veel faciliteiten, tipi met vuur. Dorien en Douwe. 0930 vertrokken – 1715 aan.
Ik was zoals vaker weer vroeg wakker en viel weer in slaap met als gevolg dat het bijna 8 uur was voor ik echt gestart was. Nouja zonnetje erbij en alles was nu ook snel droog. Ook de waterschade van de Noordkaap was nu bijna allemaal opgedroogd. Want als alles erg nat is dan lekt ook je binnentent door. Door de kou en nattigheid heb ik vannacht voor het eerst ook het extra isomatje gebruikt. Helpt echt enorm. Nu geen condens meer onder het matje en binnentent daar dus ook droog – geen warmteverlies dus = warmer. Snel alles opgeruimd en de binnentent enzo nog op de lijn gedroogd bij Lex en Cor (de buren) Met een beetje wind en zon ging dat snel. Ontbijt in de warme binnenruimte met bank en keuken – maar wel een beetje oude ranzige bende allemaal. Eenmaal onderweg voelde het wat moeizaam aan en Lakselv leek maar niet te komen met de typische steile heuveltjes langs het fjord. Ook was het nog best wel koud met af en toe een spatje. En wie kwam ik weer tegen? Eric en Greet – voor de 3de keer. Bij Andenes voor het eerst en later voor Alta en nu dus weer voor lakselv. Zij hadden een huurauto en een flydrive vakantie geboekt. Greet maakt mooie (en veel) foto’s en heeft mij er ook een paar gestuurd met haar webadres. Na een kort praatje ging ik weer. En toch niet veel langzamer dan normaal kwam ik in Lakselv aan. Ging even benzine tanken – je weet immers maar nooit waarom dat handig kan zijn – En bij de Coop de laatste inkopen doen van mijn laatste kronen. Nog wat euro’s gewisseld met een duitse toerist en zo had ik genoeg kleingeld over voor een kopje koffie in het Coop-restaurant – even opwarmen want koude benen en tenen.
Okay daarna rond 13 uur met 65 op de teller zuidwaarts – richting Karasjok. Voelt toch wel een beetje als afsnijroute maar wel realistisch denk ik; wat meer tijd voor de terugweg en iets eerder terug – want planning was wat krap. Ook belangrijk; het weer zou de komende dagen in het uiterste noorden erg slecht blijven.
Uit Lakselv meteen een beetje klimmen en werd aangehouden door weer een Noor die wel overdreven veel foto’s maakte. Bleek een journalist van de Finnmarks Posten uit Hammerfest en hij wilde natuurlijk ook vanalles van mij weten. Leuk. Daarna verder en na 30km wel erge honger; voor militair terrein moest ik 10km doorfietsen zonder enige stopmogelijkheid – willen ze ook niet. Uiteindelijk bij bankje en parkeerplaats gegeten. Voor het eerst Mugga olie gebruikt! Weer werd beter met zonnetje ineens veel warmer. Lekker. Daarna flink omhoog van 80m naar 210 en later weer een stuk naar 340 meer geleidelijk. Gelukkig was de laatste 12km hard naar beneden en de Camping karasjok was ook vlot bereikt. Tegen 1715 uur, 140km en was bekaf. Nog wat bekomen en last dus van de kou en spieren. Hele ruime en uitgebreide camping met goede voorzieningen, tipi met vuur, sauna’s, diverse hutten en een goede wc/douche/keuken en ook een TV-Huis waar je kon relaxen op de bank. Ook de prijs 80 NOK was ok. Geen contant geld meer maar natuurlijk wel; plastic fantastic. Op de camping stond ik naast Douwe en Dorien uit Groningen en dat was natuurlijk wel apart. Dat ze zomaar in de middle of Finnmark mensen tegenkomt die van dichtbij thuis komen. Enfin, Douwe was nog ziekjes van teveel whisky de vorige avond en dus vroeg Dorien mij of ik dan wel met haar snert en brood wilde eten. Ach ja waarom ook niet. Later die avond lekker in de tipi gezeten bij het vuur want zo warm was het niet maar op deze manier wel gezellig.

24e Etappe (zo 7-8) Karasjok – Kautekeino – Enontekio 215km. Noordoostenwindje – bewolkt en frisjes maar in de middag zon. Kwam op een mooie plek terecht bij kruising; luxe cabins… 0800 vertrokken – 1915 aan.
Was rond 630 wakker en met de routine van alle dag was ik vlot met alles klaar en ging binnen even koffie maken en eten. Ik wenste Dorien en Douwe een goede vakantie toe en ging mijn weg op; de 92 – westwaarts. Nou dat was een hele bevalling. Wennen aan de mooiheid of saaiheid van het landschap, bijna niemand op de weg, af en toe een auto. En ook stevige klimmetjes. Tot halverwege de 92; ik dacht wat trapt het zwaar omhoog; jawel linksvoor lek. Een steentje was binnengedrongen. Heel klein gaatje. Maar door de kou geen zin om ‘m te maken. De binnenband zou nog dagen in de fiets rondzwerven… De band was vlot verwisseld en dan maar pompen he…nou de lezyne super lichtgewicht pomp hielp niet zo mee. De drukmeter is lek – dus hogedruk wil niet zo lukken. Toch kreeg ik er wel wat lucht in om verder te kunnen. Ook was de 92 vol hobbels dus iets zachte banden was niet zo erg. De Racers kunnen tussen de 3,5 en 6 bar dus er was volgens mij niet veel aan de hand. Na 100 km 92 ging het linksaf de 93 op en weldra doemde Kautekeino op. En ik raasde door, ’t ging best lekker. Wel veel op en neer maar niet te langzaam allemaal. Op de 93 wat meer uitzicht met de toendra, boompjes struiken en een oneindig leeg landschap. Tegen half 6 bereikte ik de grens met Finland. Even twitteren natuurlijk. En het weer was opgeklaard met een mooi zonnetje net als gistermiddag. Die warmte voel je dan goed. En met het windje van zij / zijmee was het prima zo. Bij de grens volgde ik de strook van “notting to declare” maar werd toch aangehouden door de douane of Tull, zoals zij dat noemen. Want…ze wilden een foto nemen. Zoiets hadden ze de grens nog nooit voorbij zien komen. En natuurlijk de bekende vraag; waar ga je naartoe? Vervolgens door naar Enontekio waar ik twijfelde tussen de camping en een hutje. Op de kruising stond een groot bord; hut voor 17euro nou dat is vergeleken bij Noorwegen een schijntje dus ik was snel overgehaald. Bleken hele aardige mensen die ook weer een hele fotoschoot wilden. De man heeft mij de foto’s ook gemaild dus daar ben ik wel blij mee. Klein simpel hutje met een bed en een tafel, maar ook internet en een wc en douche vlakbij. Ik mocht ook tegen geringe betaling in hun luxe hut met alles erop en eraan van de sauna gebruik maken. Heerlijk! En ook alles was ik aanhad even gewassen (of is gespoeld het betere woord) en kon dat ook mooi drogen in de sauna. Wel kreeg ik een bloedneus, van de stof en uitlaatgassen van de afgelopen dagen denk ik, en omdat het koud was. Tegen 2300 moe maar vooral met een goed gevoel mijn bedje in.

25e Etappe (ma 8-8) Enontekio – Karesuando – Vittrangi – Gallivare 273km, 0945 vertrokken, 1945 aan. Na de gebruikelijke start en nog een beetje typwerk voor mijn verslag ging ik er maar eens vandoor. Iets later dan normaal; maar ik had ook goed geslapen. Bij vertrek nog even de banden controleren – dagelijkse kost – en toch wel wat zacht. Bij de eigenaar om een grote pomp gevraagd, nou die had hij wel – een echte proffessionele, grote voetpomp met drukmeter. De voorbanden bleken 3,5 bar en de achterband 2 bar. Allemaal net voldoende maar wel zacht. Ik heb meteen alles tot max opgepompt en zo zoefde ik rapido naar de E8 (ging ook iets omlaag) en ook wel snel over de E8 richting de Zweedse grens bij Karesuando. 67km in 2.15 uur – kwam dat nu door de banden? Het leek wel zo. Toen door het dooie grensdorpje heen; de E45 op…mijn weg voor de komende week. De volgende 100 tot Vittrangi was best wel een beetje afzien; bomen werden steeds langer en weldra deed ik in een bomentunnel. Alleen halverwege 1 klein dorpje met een tank en winkel waar ik wat brood en kaas kocht. Maar uiteindelijk bij Vittrangi wilde ik niet stoppen; ik deed er (de rest van) boodschappen – wow goedkoop – vergeleken met Noorwegen – en werd nog aan de praat gehouden door de dorpsgek. Dus Vittrangi werd niet mijn eindbestemming zoals de planning, het was nog maar 1600 uur dus kon nog wel even doorgaan. Maar dat zou dan Gallivare worden, nog 100. Moet kunnen. Bij Sappavaara de E10 opgedraaid; hele drukke weg met veel vrachtverkeer en eerst maar even een dubbele boterham met kaas. Maar het verkeer viel toch best mee, al was het wel redelijk veel hoor. Maar veel vrolijke gebaren en ik had ook mijn licht (extra) aan voor de veiligheid. Onderwijl ook een reepje choco weggewerkt… Laatste km tot in Gallivare was klimmen en het begon te regenen. Bah. Camping snel gevonden. T werd de jeugdherberg (op de camping) voor 250 kronen, maar de camping was ook duur geweest en hier zat ik tenminste warm. Hele nacht regen en 6 graden. Ik ging daar snel eten maken en daarna viel ik zonder te douchen om. Al voor 2200 uur. Vroeg voor mijn doen. Vandaag was misschien wel de snelste kilometervreterdag.

26e Etappe (di 9-8) Gallivare – Jokkmokk – Moskosel – Arvidsjaur – Slagnas 301km 0800 vertrokken 2015 aan. Vroeg in bed is vroeg uit bed. En al snel zat ik in de fiets. Het leek droog te worden maar niets was minder waar het zou de hele dag regenen, vaak wel in miezervorm maar toch. Daardoor ook koud. Maar gelukkig heb ik een Quest. Dus af en toe dekje erop en dekje eraf. Vanaf Gallivare eerst flink klimmen met vals plat 5km, ga je toch nog wel met 20km per uur omhoog… En vooral na porjus ging het snel; ik stortte naar beneden langs de Store Lule Alven van 500 naar 212 meter. En weer omhoog en golvend tot Jokkmokk waar ik de Lille Lule Alven passeerde. Tegen 1115 in Jokkmokk en ven langs de touristinfo en de winkel. En weer door. 100km op de teller heel snel verlopen met weer 30 op de teller gemiddeld. Na Jokkmokk zakte het iets af maar toch nog acceptabel. De hele dag zou een gemiddelde snelheid van 24 worden inclusief de korte stops. Op en neer in de bomentunnel in de regen. Bij km 133 maar eens de telefoon aangedaan en wat getwittert, tijdens het fietsen zo druk was de weg dus. En zo kabbelde ik maar wat door de Pitealven voorbij en Moskosel voorbij en ook wel behoorlijke klimmetjes zo af en toe. Het zou vandaag 3x boven de 500 meter uit komen. Ik was gestart bij Gallivare op 330meter en eindigde bij Slagnas op 370meter. Laagste punt was dus 212 meter voor Jokkmokk. Oja en nog eens 185 voor de Pitealven. Dus toch nog 1700 hoogtemeters gemaakt. Dat maakte de 301 km vandaag ook best wel een doorbijtdagje, afgezien van het mentale verhaal; bos bos bos. En vooral rechtdoor….alleen maar 1 weg. En zo twijfelde ik bij Arvidsjaur wel even; 250 op de teller en 1830 uur…tijd om te stoppen. Maar het werd toch Slagnas. Nog even 50 km door. Bij km 272 kreeg ik de straf; nog even een klim van 10km tot 530 meter bijna 200m omhoog. Maar het slot was erook; de laatste 10km omlaag en de zon kwam om de hoek kijken. De Camping slagnas bleek een duitse camping. Gekocht door Duitsers en ook vol Duitsers. Wel wat raar. Trouwens de hele regio van Jokkmokk tot Sorsele zit er vol mee. Net zoals de Nederlanders Varmland hebben. Moe en koud ging ik eerst maar eens douchen. De hut (ja weer een hut) was klein maar okay. Ik laadde alles op en ging naar het service-hus voor eten en internet. Kon nog even skypen met Jo (fijn) en tegen 2300 viel ik om. Deze dag was toch wel wat lang geweest. Nu 3 lange dagen, bijna 800 km, de komende dagen maar weer eens aan het schema houden en dus wat minder fietsen. Als je alleen maar fietst dan kom je aan niets anders toe en dat maakt het dan extra lang. Niet goed dus. Ook zal het landschap iets veranderen met wat minder leegte en meer stadjes. Nu voel ik spierpijn in mijn linkerhak en ben ook wat stijfjes. Niet goed dus. Ik moet nog wel een week of twee dus niet te gek doen dus.

(nog niet af = ruwe versie)

15e Etappe (vr) Kjoppstad – Saltstraumen – Bodo – Moskenes – A 75km bewolkt en het was ook koud. Mede door de noordelijke wind. Rond 9 uur vertrokken en voelde mij niet helemaal fit omdat het gisteravond nogal laat was geworden. En gisteren met Jektik was al zo’n lange dag. Niet goed voor het ritme dus al die bootjes. Het was heuvelig tot de Saltstraumen en die waren ook nog eens weinig spectaculair. Een snelle vloedstroom was te zien en een hoge brug, maar veel meer was het niet. Ook het grijze weer hielp daarbij niet. Ik knorde door en tegen 12 uur was ik in Bodo. Ik vond de veersteiger voor de boot naar Moskenes vrij snel en zag Jan Willem al lopen. 2peoplecycling, Jan willem en Saskia waren er ookal, ze hadden me ingehaald. Ze hadden al boodschappen gedaan en wilden net gaan lunchen. Gezellig en zo zaten we bij de veerkade te lunchen. En at ik voor het eerst sinds twee weken een gekookt eitje en dronk ik een glas melk. We vermaakten ons ook met het kijken naar de Hurtigruten boot die aankwam; een groep van 20 amerikanen hees zich in een overlevingspak en gingen met twee snelle rubberboten op saltstraumsafari. Alleen dat woord al. Na de lunch was er nog wel wat tijd over om zelf boodschappen te doen. Toen ik terug kwam kon ik meteen inschepen. 163 NOK maar dat mag ook wel voor een zeereis van 100km. Op de boot die om 1500 vertrok, een oude baggerschuit van 50 jaar minstens, kletsten we wat en keken we naar de andere toeristen. Ook met hun draadloze wifi (droam) was het even lekker twitteren en Jo reageerde ook snel met een sms. Eenmaal dichtbij de lofoten was het aan dek mooie foto’s maken, wel wat wolken maar ook een waterige zon. En een snijdende koude wind. Maar dus ook een spectaculair uitzicht. Jan Willem zei; laten we wildkamperen. Saskia nam iets meer ruimte en zei; als dat mogelijk is dat gaan we nog bekijken. Om 1900 waren we op de lofoten en we reden naar A, het eindpunt van de weg. Daar was een parkeerplaats na de tunnel en de weg hield op. Maar er liep nog een wandelpad verder; het kwam uit op een grote rots met mooi uitzicht en er was ook wat gras. Er stonden al een paar tentjes. Dat was bemoedigend. Met enig kunst en vliegwerk vonden we een plekkie dat net groot genoeg was voor twee tentjes. Maar ook honderd meter lopen met de quest over hobbelig terrein. Een uitdaging! We hadden in A ook boodschappen gedaan voor het avondeten en we gingen Brun Lappskaus uit blik eten, 2 blikken met 3 personen en tijdens het koken aten we nootjes met bier. Met een extra jas aan ging het best. De wind werd al minder. En na de afwas en een koppie thee met choco was het al tegen 2230, slapen, in de slaapdzak in de tent was het vast warmer.

16e Etappe (za) A i Lofoten – Leknes – Svolvaer – Sandsletta 171km bewolkt en het was ook koud. Met een stevige wind. Gelukkig heb ik een Quest! Rond 9 uur vertrokken en voelde mij (nog steeds) niet helemaal fit ondanks nu voldoende slaapuren. Na de opstart en de eerste kilometers namen we bij Moskenes afscheid. Ik zou mijn eigen weg gaan 2peoplecycling hadden nog 3 week tot de noordkaap. Ik 6 of 7 dagen. Maar op advies van routeplanner Saskia volgde ik vooral de rustige wegen en het eerste deel kon je ook langs de tunnels over de oude weg. De tunnel onder water naar het volgende eiland bij Leknes was verschrikkelijk. S en JW zouden de boot Njusfjord – Ballstad nemen, Lucky for them! Namelijk de tunnel was 56 meter diep. En steil ook. Bij het klimmen nog een paar haastige automobilisten en het feest was daar! Gatverdakkie. Buiten adem boven en even uithijgen hoor. Daarna na Leknes nog een klimmetje zuidom een berg en daarna de 815 oostwaarts langs de zuidkant. Grappig dat er een aantal mensen aan het racefietsen waren en die haalden mij lachend in en ik daarna bij het afdalen. Kat en muis je weet wel. Ik won natuurlijk. Het bleef ook een koude dag voor het eerst last van mijn voeten. Onderweg ook tegen 1400 gelunched uit de wind langs de 815, kwam ik twee noren op de fiets tegen die begonnen net aan hun dagetappe en fietsten dan tot 12 uur savonds door! Na een paar bruggen en heel wat kilometers verder kwam ik rond 1800 bij Svolvaer. Boodschappen gedaan en verder. Op de E10 bij Nederlanders in een camper langs om water te regelen mocht ik alsnog gaan wildkamperen al was het weer er niet naar. Ik sloeg toch maar af richting Sandsletta. En kwam daar tegen 1900 aan. Snel de tent opzetten, best wel een dure camping geen fietsertarief. Beetje douchen en wassen, niks veranderd sinds 2009. Pasta klaargemaakt met een soort blikvlees en gehaktsaus, erg hartig en niet echt lekker maar wel voedzaam. Met de Franse burengesproken en op het picknickbankje gegeten. De Fransen uit Parijs, twee dochters van 9 en 11 konden beter Engels dan hun ouders, best wel grappig. Daarna nog wat gekletst met Nederlandse moterrijders in hun hutje en thee gedronken. Al met al werd het toch nog 2300.
17e Etappe (zo) Sandsletta – Fiskebol – Sortland – Risoyhamn – Bleik 186km. bewolkt en vooral ook zonnig, windje en gewoon lekker weer. Na een gezellig ontbijt met de Fransen was ik uiteindelijk wel laat weg. Ook geslapen tot 5 uur en daarna tot 8 uur weer vast geslapen. Dus later dan gewoonlijk ging ik op pad maar wel als de brandweer. Mooi weggetje noordom naar Fiskebol met ook nog 7km grind vol gaten. Daar ik de quest niet voor gemaakt natuurlijk. Met een gemiddelde van maarliefst 25 was ik toch nog wel snel bij de veerhaven en de boot ging 15 minuten later; dus even broodje smeren en hapje doen en de andere fotomakers van mij afslaan, maar dat went. Voor de veerboot en vooral op de veerboot had ik een mooi uitzicht op de Moysalen. Daarna over de hoofdweg naar Sortland; lang en een beetje saai maar wel snel ook. Zo door tot Risoyhamn en alweer een hoge brug. Even zweten zo in het zonnetje. In de middag werd het steeds warmer. Oja voor Risoyhamn nog een pauzestopje en even in de ban van de springende zalmen in het water, mooi om te zien. De westkant van Andoy was adembenemend mooi. Bij Bleik gestopt. Simpele en ook goedkope camping maar wel nieuw sanitair en 100nok is relatief goedkoop toch. Kreeg de douchemunten gesponsored en een sticker. Een plekkie op het stand – bijna wildkamperen. Maar eerst ook douchen en alles wassen, want kleren erg muf in de zak. Dus als een bezige bij in de weer; toen weer pasta – opmaken van gisteren en dat werd weer met lange tanden; 250gr macaroni met saus en vlees en salade. Was drogen ging prima met mooi weer en een windje. Ook alles opgeladen bij de buren (zwitsers met een gehuurde camper) en een glaasje daar gedronken. Ook veel foto’s gemaakt de buurman was gek van foto’s maken. Bruno en Andrea; zij ook in het onderwijs. Echt een mooie dag vandaag qua weer. Net als vorige weer zondag…
18e Etappe (ma) Bleik – Andenes – Gylefjord – Senja – Brensholmen 101km. Heel warm en mooi weer vandaag. 20 graden maar zonder wind veel warmer. Was vroeg wakker – 6 uur. Eerst alles opgeruimd; was droog en tent enzo inpakken. Toen eten en koffie zetten in het keukentje. Om 0730 reed ik al weg. 8 uur tanken in Andenes de man wist niet wat hij zag – dacht dat ik ging tanken.
Dus op tijd bij de boot, heel rustig – ging niet 1100 whalesafari – met Claus de berg op en gelunched daarna nog 3 pittige klimmtjes afzien en remmen koelen. Om 1750 met pijn en moeite bij de boot zag daar Chris en een Australier; Blake. Wildkamperen op strand bij Brensholmen. Laat met alles…

19e Etappe (di) Brensholmen – Tromso – 91 – Olderdalen – E6 Storslett – Fosselv; 200 km. Redelijk tot goed weer, eerst erg mistig – zonnig en in de middag minder mooi en beginnende regen. 830 vertrokken, 1930 aan. Camping met Wifi – wel cool. Maar wel 11 uur fietsen.

20e Etappe (wo) Fosselv – Kvaenangen Fjell – Badderen – en nog twee klimmetjes – Alta – Sennalandet 212km 07:30 vertrokken – 21:00 plekkie gevonden na pech. Regen en kouder – droog en zonnetje – later harde wind en koud en regen. Qua klimmen en kilometers een idiote dag.
Duitsers – wandelaars met ook een mooie camper! Kwam ik vaak tegen…
21e Etappe (do) Sennalandet – Skaidi – Olderfjord – Honnigsvag – Nordkapp 210km. Harde wind en regen en 5 graden. Fiets vrij snel gemaakt. Vertrokken om 11:00 en aangekomen op de Noordkaap tegen 23:00 een plekkie gevonden (uit eten geweest bij een snackbar in Honnigsvag tegen 18:30 uur.
22e Etappe (vr) Nordkapp – Olderfjord 130km – Eerst storm en regen, in de middag minder regen, meer met buien. Vertrokken tegen 09:00 – na lange opwarmpauze bij boodschappen bij Rema Honnigsvag met koffie – 1645 op camping bij Russenes – Olderfjord. Met warme binnenruimte en alles opgeladen bij de buren, nderlanders met een exclusive camper. Lex en Cor
Vandaag net als woensdag een kuurtje gedaan met spierspul en Ubi’s maar helpt niet – moet gewoon meer slapen en meer rusten.

11e Etappe (ma) Brekstad 710-715-720-17 Namsos 202km 0730 vertrokken – 1730 aan. Svartdalsbrua wildkamperen bij Ton en Marit. Eerst in de morgen regen in de middag mooi weer later weer regen. Eerst over de 710 en klimmen 20 procent omhoog over jawel een grindweg. Tot 120 meter hoog gelukt de laatste 30 meter omhoog gelopen omdat het wiel wegliep – geen grip op het losse grind. Daarna veel op en neer maar niet hoog soms wel steil en motregen tot veel regen de 715 omhoog naar het zuiden want kortste weg ipv via Osen. Maar wat een rotweg later in de regen omlaag in de regen weer terug bij af op 40 meter hoogte. Toen de 720 op, ook lange dooie weg tot de 17 wel nog even gebunkert bij een supermarkt voor Malm. Daar 4 superenergirepen gekocht nou dat ging ook best wel, maar had ik naast het yoghurtontbijt en al die tussendoortjes dus geen andere alternatieven zoals brood gegeten. Bij km 120 draaide ik de 17 om en het werd ook starigaan mooi weer. Zo rond 1415uur gemiddeld net iets over de 20. Ging aardig behalve de koude start en de regen. Begin vooral geklommen op de 17 kreeg je na elke klim weer een beloning; hard dalen. Wel druk op de weg. Tot Namsos dus redelijk vlot bereikt met zo ongeveer het zelfde tempo. In namsos bij de rimi voor de tunnel boodschapjes gedaan en ik fietste maar door. Op zoek naar een wild plekkie. Ik ging door naar de 769 endoor de tunnel; misschien wel door naar Hofles, maar toch nog best een eind. Pas om 2030 de boot halen dus nog aardig doortrappen. Nee bij Svartdalsbrua zag ik een camper staan onder de brug. Dus daar ook kijken. Nederlanders; en twee fietsers. Ton en Marit uit Amsterdam bijde ookk geograaf en Marit ging ook voor de klas. Mooi plekje net in de wind en samen eten en ook samen kamperen – wind dus geen muggen in de avond wel vanaf 2100 regen dus in de tent en slapen. Hele nacht regen.

12e Etappe (di) Namsos 769 Svartdalsbrua – Vennesund – Forvig – Tjotta 17; 204 km 0830 vertrokken – 2200 aan. Met 2 people cycling. Veel mist en miezer weer en geen zicht. Veel hard gefietst bruto gemiddelde 25. Wat een dag wel alle boten net gehaald als een race..
In de morgen was er veel klimwerk; totaal 2200meter geklommen vooral in het eerste deel. En er stak pardoes voor mijn fiets op de 771 een Eland over. Wat een groot beest. We schrokken beide en de Eland maakte rechtsomkeert weer terug de bosjes in. De Pont bij Lund-Hofles gehaald met 10 minuten speling. Daarna langs de Nederlandse camping, kwam de Duitser nog tegen die ik gisteren voor namsos gepasseerd was. Hij was om 11 uur nog niet weg. Ik snap zulke fietsers niet.
Gelukkig was het na wat regen weldra droog maar bleek het mistig. Jammer. Met aardige snelheid ging ik dus na Hofles door en dacht aan de boot van 15:40 uur, maar dat werd de boot van 14:40 uur. Gemiddelde was toen al 22 ofzo. En het zou die dag nog sneller gaan want na Vennesund was alles vrijwel vlak. Bij Berg boodschappen gedaan; maar niet stoppen want miezerig weer, niks voor wildkamperen. Ik ging door naar de volgende pont van Horn; was daar om 1740, 177 op de teller. In de regen mijn prakje gekookt op het asfalt. En net voor de boot er was was ook alles klaar; op de boot alles snel opgegeten. Na 15 minuten op de overkant. Toen een race naar Forvik 17 km in 30 minuten om de boot naar Tjotta nog te halen. En in 27 minuten was ik er; sprinten met een volle fiets is wel een hele opgave. Om 2030 op Tjotta; bij de eerste de beste camper om water gevraagd voor evt wildkamperen. Bleken hele aardige Nederlandse Zeeuwen; na een gezellig praatje en een goed verwarmend bakkie (of twee) toch maar even verder. Ik had op de bootmet Jo gebeld en ook getwitterd. Nu snel weer kijken; Oh 2peoplecycling; ofwel Saskia en Jan Willem waren 6 km verderop; Erheen! Dat moest wel de eerst volgende camping zijn. En niet veel later vond ik de camping in de schemer (door de mist en regen) En er waren ook net daarvoor twee elanden de weg over gestoken; mooi gezicht vooral omdat ze heen en terug liepen. Hopelijk zijn de foto’s gelukt.
Na wat zoekwerk vond ik Saskia en jan Willem in een soort van hut en ze hadden ook een bed vrij. We kletsten wat bij en ik was ook erg blij dat ze zo gastvrij waren. Tegen 12uur (0:00 uur) gingen we slapen maar ikmoest nog douchen. 10 kronen; had ik niet, wel losgeld. Wie zou er nog wakker zijn? Een groep Noren; heel luidruchtig want er was wel wat drank op. Bleken 6 docenten te zijn waarvan 4 geograaf. Allemaal weer vragen over de fiets enzo. Toen maar snel even douchen; 1 uur op bed. Na ook nog eens 202 kilometer en 4 pontjes.

13e Etappe (wo) Tjotta – Nesna – Stokkvagen – Bradvag voor kilboghamn. 75km bewolkt maar beetje regen bij sandnessjoen verder niet echt. Mist wilde niet vertrekken. Best warm 16 graden maar na de middag koud. Stuk 17 niet gedaan wegens boot Stokvagen dus rustige dag na twee lange. Morgen vroeg op boot 0830 halen naar Jektvik en tot Foriy nog meefietsen, kan toch niet sneller en dan snel naar Vassdalls Ornes en dan verder tot ? Wild? Nee het werd een cping na Kjoppstad aan de 17.
Heerlijk rustige dag met Saskia en Jan Willem meegefietst; tot Sandnessjoen, koffie bij de brug. Daarna door naar Levang; mooie afdaling voor levang met nieuw asfalt; ging wel 90! Nou ja even als piek dan he. Uurtje wachten voor de boot; gelunched met gezellige Noren op de picknickbank. Nesna boodschappen gedaan; samen, Taco’s gekocht. Toen twee uur wachten op de boot naar Stokkvagen maar de moeite wel waard want over de 17 een enorme en bergachtige lus van 70km zou niet sneller zijn. Weer aan de koffie om ook een beetje warm te blijven; wel droog maar mistig en frisjes.
Torghatten Expressen vaart tussen allemaal eilanden en van Sandnessjoen naar Bodo. Wij deden de boot van Nesna naar Stokkvagen; maar geen bordjes of iets; gewoon bellen naar de VVV; gevolg alleen maar locals op de boot, wij de enige toeristen. En de kaartjes controleur had ons vergeten of wij hadden het verkeerd begrepen. Anyway deze boot werd dus zo gratis.
We namen de 17 verder op tot de eerste camping; Bratland. Een beetje armoedige bedoeling maar het was ok. Pas 1830 de tent op, vandaag 75 gefietst. Lange dag ook door de bootjes. Lekker gegeten en om 21;30 aan de thee en gedouched moest er ook nog. Route voor donderdag bekijken; Oeps wel de boot van 0830 naar Jektvik pakken want anders zou de rest krap worden. Maarja dan dus wel heel vroeg op…

14e Etappe (do) Bratvag – Jektvik – Foroy – Vassdallsvik – Ornes – Kjoppstad 133km bewolkt maar niet al te koud en in de middag trok alles open en zon. 16-20 graden in de avond koud.
’s Morgens naar de boot Kilboghamm nog 28 km fietsen na uitgebreid ontbijt samen om 6 uur in de morgen op naar de boot om 7 uur. Bijna ongeluk; fiets stuiterde door een grote kuil tijdens de afdaling, werd gelanceerd maar kwam weer op 3 wielen terecht en na wat slingeren ging het goed. Beetje best wel geschrokken, geen schade, bij de boot met een rolmaat de sporing even geckecked.
Boot Jektvik koud; foto van de Polarcirkelnbaken en weer naar binnen, bakkie doen. Toen heel rutig en relaxed naar de volgende boot; die van Foroy en voor de boot weer lunchen. Lieve meisjes van 11 en 12 die verrekt goed engels konden verkochten ons een wafel. Heerlijk! Na de boot bij Foroy de sokken erin want wilde de boot van 1430 halen bij Vassdallsvik, Saskia en Jan willem zouden een boot later pakken. Gehaald; en het weer klaarde goed op. JW en Saskia zouden morgen de expressboot weer oppakken van Ornes naar Bodo. Dus morgen halen ze mij weer in.
Svartisenfjellet van ver gezien op de boot en bij ornes bootschappen gedaan. Vrij snel door en ook veel klimmen; 5 tunnels en max 165 meter de lucht in bij heel mooi weer wel zweten. Na een kleine 60 km na Ornes was ik er wel zat van. Moe en hongerig vond ik een camping na Kjoppstad; Echt oud en Noors maar ok. Snel eten en douchen en nog in de zon gelegen (dutje gedaan) Biertje en nootjes gegeven en met Jo geskyped voor de tweede keer. Ging redelijk met alleen geluid. Maar Jo was wel wat traagjes en ik niet echt opgewekt, moe en gewoon even een dipje. Nog aan verslag gewerkt en wasje gedaan hopelijk droogt het nog (binnen) en nu nog even foto’s online zetten als dat lukt.
Ja best wel druk als je alles moet doen om de boel draaiend te houden. Zie ook beetje op tegen de twee weken die volgen; Het weer in het Noorden – hopelijk not too bad – en de lange afstanden = veel fietsen eten en slapen. En dat is ook best wel een challange. Komt vast goed.

Etappe 8: (vr) Re-Byrkelo – Lote – Aheim – Aram – Ullstein – Hareid – Alesund E39-15-61: 07:15 vertrokken – 17:15 op de camping 155km (en een lift van 30km) Harde wind noord – verder net als gisteren maar iets kouder – in de avond vanaf 18:00 regen. Vandaag redelijk vlak 1000 hoogtem.
Dus vroeg vertrokken, ging eerst wat stroef met de spieren, maar de nacht was ook wel weer wat aan de korte kant 6-7 uur is toch te weinig. Voel me dus niet echt uitgerust. Maargoed tot Lote was het 25 km en ik miste de ferry net. Maar in 25 minuten ging die weer dus kon ik even mijn koffie opdrinken. Toen de heuvel op en door een tunnel van 3 km naar Nordfjord(eid) een lange en dus ook mooie afdaling met hoge snelheden. Heerlijk. Ik begon in de mood te komen. Toen westwaarts over de 15 en wederom door twee tunnels. Vrij snel bereikte ik de 61 en ging dus weer Noordwaarts ook en ik zou vandaag dus niet afsnijden via de e39 wat de kortste route naar alesund was. Ik wilde de kust toch ook wel beleven. En met een beetje brutaliteit en vindingrijkheid werd het een topdag. Naar Aheim eerst omhoog tot 250m toch wel zwaar en daarna steil omlaag met haarspelden, maar niet zo erg als Forde. En de parachute deed het aardig maar in de haarspelden werkt het toch niet, dan maar vertrouwen op je remmen. De achtervolgende auto durfde in ieder geval niet in te halen met de parachute uit en bleef ook op ruime afstand. Daarna nog 40 km langs het water met uitzicht dus op de oceaan en de Vestkapp. Felle wind met ook flinke windstoten om de bergen heen en soms slingerde ik dus best wel. Koppie erbij dus. Ik bleek echter wel flink doorrijden want ik wilde de ferry Aram Larsnes halen die om 13:00 zou vertrekken – de volgende pas om 16:30 dus ik moest /m halen en 40 km in 2 uur moet toch lukken…Dat lukte zeker ik was er al om 12:45 en de ferry was veel te laat en we vertrokken pas tegen 13:30. De teller al op 124 en ook in 6 uur dus ook best wel hard getrapt met weinig pauze en ook niet veel drinken want door de kou moest ik ook steeds plassen. Wel heb ik sinds woensdag (Noorwegen) geen extra water mee omdat je dan steeds twee kilo extra moet meetrappen terwijl dat niet nodig is. Enfin wachtend in de koude en harde wind voor de Ferry Aram Larsnes stond ook een lokale Noor in de rij met een Chevy Van (zo’n Van met een 6 liter moter) En we raakten aan de praat. Vidar vertelde dat hij in de offshore werkt op een geosysmisch vessel, de laatste 5 weken voor de kust van Aberdeen maar ook wel bij Japan en eigenlijk overal waar maar olie gevonden moet worden. Eenmaal op de ferry die stampte en slingerde als een aap, mocht ik niet betalen van de dekmatroos die ook de kaartjes regelt. Maar ik moest meekomen naar de kombuis en kreeg koffie en een pancake in mijn handen gedrukt. Pancake noem ik het – een soort warme pannekoek maar dan ook heel dik en luchtig, vol eiwit en suiker – erg machtig – en lekker. We waren bijna aan de overkant en toen zei Vidar; je kan wel meerijden want de 30 km tot Ullstein is als een kameel; twee hoge en steile klimmen op een drukke weg. Dus je kan net zo goed meerijden. Ik aarzelde wel even maar ik was nu na een 45 min wachten op de boot en op de boot wel verkleumt en dacht eraan om dan wel zo vroeg op de camping te zijn. Nou ja waarom niet. De fiets pastte precies; en we reden de boot af met de kaartjesman zeer verbaast achterlatend; hij zag mij niet maar ook de fiets niet meer van de boot afrijden. Weldra in Ullstein namen we afscheid en ik deed boodschappen bij een MegaCoop. Nou dat is geen goed idee; te groot net een doolhof en zo doe je er lang over om te shoppen voor een paar dingetjes. Om 15:30 op weg naar de camping, ik reed Ullstein uit Noordwaarts naar de camping Flo en bedacht mij; hoever is het eigenlijk nog naar Alesund? De GPS rekende uit; 45 km. Nou na zo’n lange pauze en lift; moet kunnen! Ik keerde om en reed naar Hareid waar ik de ferry nam naar Sulasund. Trouwens de afdaling tussen Ullstein en Hareid was lang en snel maar moest toch vaak remmen omdat de wind met de fiets speelde. Harde als 60 kon gewoon niet omdat ik anders die fiets niet meer onder controle had. Bij Sulasund kwam ik een jonge vrouw tegen; ze zei wow what an epic thing…..its more like …. Yes (zeg ik) its a bike, a strange bike….(wow) zegt de vrouw; its more like a very big Dildo! We lachen beide en ik zeg nog; but i think this is then a very big dildo – too big!… Nou ja later passeert ze ne nogeens met de auto en ontdekt zelf dat haar kofferbak nog open staat en ze stopt dus vlak voor mij; Ze laat mij even wachten en als ze klaar is wenst ze me good luck en daar ging ze weer. Na Sulasund was Alesund niet ver meer en ik vond vrij snel de eerste de beste camping; Prinsen. Kosttte maar 45 kronen! Speciaal fietser tarief. Fijn want die andere bij Re kostte maarliefst 150! Voor 1 persoon en een klein tentje is dat best wel veel. Ik zette mijn tent op en het ging ook regenen. Gelukkig kon in binnen koken enzo druk met andere kampeerders maar wel gezellig. Ik stond ook erg dichtbij en dat is ook handig. Na het eten en de douche ben ik (t was ook koud en regenachtig) twee rondjes in de sauna geweest; gratis / was inclusief! Al met al een top camping. ’s Avonds heb ik nog met Jolanda geskyped; ook goede wifi…top dag maar ging pas tegen 23:30 slapen. Misschien wel iets te veel van het goede.
Etappe 9 (za); Alesund – Brattvag – Dryna – Midsund – Molde – Farstad – Atlantikveien – Kristiansund 175km – regenbachtig – harde wind en mistig, soms een waterig zonnetje en koud! 11 graden.
Net alles opgeruimd; regen. De hele nacht natuurlijk ook en alles was ook goed nat. Tegen 07:30 was ik klaar voor vertrek; nog maar een kop koffie want ja regen….toch maar weg tegen 8 uur. Weer net als gisteren ging het begin moeizaam; wat stram (misschien ook wel van de sauna) maar ook tekenen van vermoeidheid. Toch maar wat meer slapen dus. Na een uurtje was de regen afgelopen en zo knalde ik langs de fjorden en met een paar kleine beklimmingen naar Brattvag; mooi op tijd voor de ferry maar een kwartier wachten in de koude en harde wind is ook geen pretje; gelukkig heb ik een Quest. De ferry ging echter niet rechtstreeks maar via twee eilanden en zowas ik bijna 2 uur onderweg! Halverwege vroeg ik aan een bemanningslid of ik boven mocht kijken; het bleek de stuurvrouw; ja dat mocht. Mooi uitzicht en alles ook heel modern met camera’s om aan te leggen, sturen en gas in 1 joystick. We hadden een heel gesprek over de aanslagen Oslo waar een man 85 kinder doodschoot omdat ze van de linkse kant waren…ongelofelijk.
Tegen 1230 op het eiland Midsund en daarna naar de volgende ferry; op tijd – de ferry kwam aan maar de slagboom ging na het afladen weer dicht. De mannen hadden een halfuur pauze. Enfin op die ferry naar Moroysdalen (Molde) haalde ik maar weer een koffie en een Sulla (pancake) – de vrouw bleek Nederlandse en ze woonde met haar man en kinderen in Noorwegen. Tot Molde werd ik begeleid door twee racefietsers, ze gingen snel omhoog maar omlaag wist ik met vlag en wimpel te winnen. In Molde was een festival; ergt druk ik reed maar door. Vond een supermarkt en het was onderhand al 16:00 uur. Nog maar 80 op de teller. Dat zet te denken niet waar. Toch maar de 64 op. Door de tunnel bij molde Noordwaarts – geen verbodsbord dus mogelijk. Weer een 3km tunnel maar ook goed verlicht. Ik ga toch naar de Atlantikroad en niet afsnijden ookal is kristiansund een onneembare vesting. Met tunnels waar ik niet doorheen mag. En geen veerboot meer…dus … we zullen zien…
Ik volgde de 64 naar de kust naar Farstad en wederom veel noren met de camera foto’s makend; net als elke dag…niet al te steil wel steeds op en neer niet veel hoger dan 50 meter maar toch 1500 meter geklommen vandaag uiteindelijk. Bij Farstad werd het mistig en had veel last van harde wind die tegen de bergen aan botste. Daarna een overweldigend landschap aan de kust en de hele aparte weg over de rotsen door de zee. Echt wow..een beetje spooky zelfs omdat het wat grijs was. Daarna toch richting Bremsnes over de 64 en bij het derde busje van een lokale Noor die langsreed lukte het om een lift te krijgen. Deze man Erlund moest toch naar huis in Kristiansund, had storingsdienst, en ik kon mee. De fiets pastte niet maar de klep kon wel half dicht en zo kon ik toch door de tunnel. Ook bracht hij me naar een camping. De stadscamping van Kristiansund. Camping Atlanten is een afrader. Heel erg goor en smerig met een motell vol russen. Gezellig! Maar ik kon er wel binnen koken. Ik ontdekte naast al die polen roemenen en russen ook nog een paar echte toeristen en een paar Nederlanders. Ze waren met de tent enauto en wandelden dagtochten. Ook gisteren in Alesund kwam ik een gezin tegen 2 kinders die met auto tent en zo aan het trekken waren. En ze hadden de vlottentocht bij Stollet gedaan. Aanrader… Tegen 11 uur op bed en voelde me ook erg moe.
Etappe 10: (za) Rustdag – sort of – heel mooi weer – Kystexpressen Kristiansund – Brekstad (met een soort van Koegelwieck) En alles op de lader op de boot en dit verslag bijwerken. Na Brekstad camping zoeken en bij mooi weer kan ik ook mooi even wassen. Luie zondag…is wel even nodig!
De Kystexpressen zou pas om 12:00 vertrekken dus kon ook uitslapen. Tegen 9 uur gekletst met een andere fietser een Duitser die van Stockholm naar Bergen fietste. Koffie geleut en opgeruimd. Twee noorse jongetjes van ca 7 en 8 jaar wilden graag helpen. Ze probeerden engels met mij te communiceren en overlegden ook met elkaar hoe je het moest zeggen. Heel komisch. Ik wilde ze niet teleurstellen en gaf ze klusjes; water halen en ook hebben ze een tentharing weer recht geslagen met een steen. Ik gaf ze gewoon de kromme haring en vroeg; can you fix it again? En weldra was het geregeld. Ook bij het inpakken gaven ze steeds alles aan terwijl ik alle zakjes naast de fiets had liggen. Zo werd het een lesje engels; the yellow one, the orange bag enzovoorts. Ik ging toch maar richting boot en was er al tegen 10:45. Moest dus een uurtje wachten, niet vervelend in de zon. De snelle Hurtigbat vertrok natuurlijk stipt, de boot was lang niet vol. De fiets achterin bij de bagage – gratis – en ik moest 375 betalen voor de overtocht naar brekstad. Als je als voetganger of fietser je weg weet te vinden in Noorwegen dan zijn er dus veel mogelijkheden van Public transport. Het landschap langs de kust was ongelovelijk mooi, zeker bij mooi weer; deze omgeving van veel eilanden met hitra en smola en froya is zeker nog een bezoekje waard. Maar met de fiets oid beleef je alles veel intenser; met de auto ben je er vaak snel voorbij.
Half 3 Brekstad; mega-warm 26 graden; daar komt onweer van. 6 km voorbij Brekstad een mooie Noorse camping gevonden aan de kust en meteen de was gedaan; warm waswater kostte gelukkig niks dus hoppa alles in de was. Ook hadden ze een kan groene zeep voor ieders gebruik; handig!
Net alle was aan de lijn; ja hoor, 6 uur onweer. Alles binnen in het washok opgehangen. Hopelijk is het binnen morgen ook droog. Anders was het wassen voor niks en is het morgen weer muf. Vanavond ook nog even de ketting weer even doen, t wordt wel weer tijd (na 4 fietsdagen) kon wel eerder merkte ik gisteren. De Anton smeermethode werkt prima. Afvegen – invetten – afvegen = schone ketting.
Morgen naar Namsos 205 km – nog even kijken of via Steinkjer ook kan en misschien ook korter is…want 205 via Osen wel om en heuvelig en ook lang. Maar we zien het wel. Morgen kan alles weer anders zijn.

Met storm en regen ten spijt…ik ga ervoor!
De wind heb ik trouwens wel mee. En vanmorgen om 06:00 was het heftig met windstoten tot 8, maar nu is het al weer minder, een beaufort 6.
Dat brengt mij op het volgende; in het buitenland geven ze vaak meters per seconde…is dat boven of zelfs ruim boven de 10 dan moet je dus oppassen!

B KM m/s tot KM m/s
2 6 1,7 11 3,1
3 12 3,3 19 5,3
4 20 5,6 28 7,8
5 29 8,1 38 10,6
6 39 10,8 49 13,6
7 50 13,9 62 17,2

Beaufortschaal (KNMI) met omrekening naar kilometers per uur en meters per seconde

Ik heb 17 kilo bagage mee en dan nog 3 liter vloeistof en nog eten. Dus met een kilo of 22 rij ik elke dag extra rond. De fiets weegt 36 kilo. Dan is de geladen fiets slechts 12 kilo lichter dan mij!
Gewicht schoon aan de haak voor vertrek; 72 kg.